poniedziałek, 23 marca 2015

Naprawa fragmentu inkrustacji - DIY

Zanim napiszę coś szerzej o projekcie naprawy fragmentu inkrustacji, kilka słów teorii o technikach artystycznego wykańczania powierzchni drewnianej. 

Inkrustacja to technika zdobienia przedmiotów: sprzętów, mebli itp., polega na wykładaniu powierzchni odpowiednio przyciętymi płytkami z różnych materiałów: np. kości słoniowej, metalu, masy perłowej, kolorowych kamieni itp. Płytki układane są w wzory figurlane, roślinne lub ornamenty np.geometryczne.

Markieteria (markietaż) - rodzaj techniki zdobniczej stosowanej w rzemiośle artystycznym (w meblarstwie i przy wytwarzaniu drobnych przedmiotów). Polega na układaniu na powierzchni zdobionego sprzętu wzorów złożonych z kawałków drewna, metalu, kości słoniowej, szylkretu, marmuru itp. Źródła tej techniki leżą w sztuce muzułmańskiej. Zdobione tą techniką mihraby pojawiają się już w Egipcie za Fatimidów w XII wieku. W Europie technika ta została wprowadzona we Francji w XVI wieku przez Jean\\\'a de Verne.

Intarsja to technika zdobnicza, polegająca na wykładaniu powierzchni drewnianych przedmiotów innymi gatunkami drewna, dzięki czemu powstaje barwny wzór ornamentacyjny, lub scena rodzajowa. Technika ta była znana już w starożytności i jak można przypuszczać stała na wysokim poziomie.*
O projekcie DIY
Mój ulubiony, secesyjny kredens "świecił" mało urodziwą szczerbą po masie perłowej. Ktoś próbował to zamaskować kawałkiem pomarańczowej plasteliny? A może kiedyś brakujący fragment był przyklejony rzeczoną plasteliną i się zawieruszył?Uzupełnienie wisiało na liście do zrobienia bardzo długo, w końcu się za to zabrałam, tym bardziej, że wszystkie potrzebne do tego materiały miałam pod ręką.
Najpierw wymierzyłam ubytek: ok. 6mm. Wyszperałam z zapasów spory guzik z masy perłowej i wyznaczyłam małe kółeczko ok. 7mm. Nie miałam tuszu, więc do wyznaczenia elementu do wycięcia posłużyłam się okrągłą nasadką z pisaka zanurzoną w kropli atramentu. Voila.
Poczekałam chwilkę aż atrament przyschnie i zaczęłam mozolnie kółeczko oszlifowywać.
 Delikatnie dookoła, potem coraz śmielej aż do uzyskania pożądanego kółeczka.
"Zapaszek" przy tym jest przedni ;-)). Coś pomiędzy borowanym zębem u dentysty a rzecznym małżem świeżo otworzonym. FUUUJ!
Po wycięciu kółeczka szlifujemy krawędź na gładko. Co jakiś czas sprawdzamy czy pasuje do otworu.
Otwór w drewnie przetarłam wełną stalową z denaturatem - wyczyściła się ta "plastelina", ale...pojawiło się jaśniejsze miejsce - zmyłam patynę :-(
 Przymiarka - pastylka ciągle za duża....szlifujemy dalej.
Nie wiem ile to czasu zajęło to dokładnie, z wszystkim zamknęłam się w 2 godzinach - a to taka pierdoła niby!? Zeszlifowałam także pastylkę z grubości, przykładając ją do kamienia szlifierskiego, przytrzymując opuszkiem, na małych obrotach. Nie wiem ile razy spadła mi na podłogę i gorączkowo jej poszukiwałam, zanim ktoś ją rozdepcze.
Krawędzie otworu delikatnie przeszlifowałam z nierówności i resztek pomarańczowego, stwardniałego "czegoś" w zakamarkach,
 Dopasowaną w końcu do otworu pastylkę przykleiłam na klej, który używam do biżuterii (przeznaczony do metalu, szkła, drewna, skóry, kamieni jubilerskich, twardego plastiku)
Do wpasowania pastylki posłużyłam się narzędziem dentystycznym. Przekonałam się, że wzgłębniki, upychacze kulkowe i inne narzędzia nieraz mi pomagały w renowacjach, porządne i niedrogie narzędzia.
Po dopasowaniu wstawki trzeba było zamaskować jasną plamę usuniętej patyny. Przetarłam miejsce ciemnym woskiem...
 I koniec pracy - wstawka gotowa! A ja poklepałam się po plecach ;-), dumna z wykonanego zadania.
Całe szczęście, że nie musiałam naprawiać intarsji - to dopiero byłaby jazda bez trzymanki!
Pozdrawiam wszystkich Czytaczy i Przypadkowych Przeglądaczy. Miłego dnia! *źródło: http://sciaga.pl/tekst/34987-35-wykonczenia_specjalne_powierzchni_drewna_i_tworzyw_drzewnych

17 komentarzy:

  1. Asia genialnie wyszło...ja mam intarsję do naprawy na blacie maszyny Singer...ale coś mi się wydaje, że nic raczej z tego nie będzie ;-).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Eee tam, można popróbować Olu, do odważnych świat należy ;-) Na własnych błędach też się można nauczyć.

      Usuń
    2. Wiem Asiu wiem, tylko, że jej na blacie prawie nie ma, bo po przeprowadzkach jakoś zniknęła...poszperam , może gdzieś znajdę jak wyglądała w oryginale ;-)

      Usuń
    3. To faktycznie trudne zadanie odtworzyć coś od zera niż uzupełnić ubytki tu i ówdzie. Będę kibicować jakby co, Olu :-)

      Usuń
  2. Uwielbiam czytać Twoje posty (to chyba pisałam już setki razy). Jesteś niesamowita. Nie dość, że zdolna bestia (bestyjeczka) to przekazujesz swoje doświadczenie żartobliwie i prosto. Oj, przynajmniej ja rozumiem :) hihiiii.... Super wyszło. Brawo!!! Uściski

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj, żebym nie pękła z dumy, nadęłam się tym komplementem i tak będę trwać przez cały dzień chyba :-)) Dziękuję Beatko za miłe słowa.

      Usuń
  3. Zawzięta z Ciebie Bestyja ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A jakże, jak złapię to nie popuszczę :-))

      Usuń
  4. Pomysł na ubytek genialny! Wyszło świetnie. Podziwiam zdolności i pomysłowość!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A dziękuję, jednak warto być chomikiem, guzik odcięłam dawno temu z jakiejś starej rzeczy, która poszła do śmieci, teraz jak znalazł.

      Usuń
  5. Już to chyba mówiłam, ale powtórzę: wyrzuć, kochana, z opisu swojej osoby "niecierpliwa", bo mi się to cały czas kłóci z tym, co tu prezentujesz. Dowody przeczą! Świetna robota!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ora et labora. Prawdziwe ćwiczenie mojego trudnego i wrednego charakteru. Każdemu polecam :-) Dziękuję Milenko za komentarz! Miłego dnia!

      Usuń
  6. i Ty twierdzisz, że szyszkuli nie dałabyś rady???
    dobra robota a drzwi kredensu niewypiękniały jeszcze bardziej. całuski

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Są takie prace, do których mnie wołami nie zaciągniesz: haftowanie, szydełkowanie, drutowanie, szyszkulowanie... ;-))) Ilość wiązanek przy pracy znacznie przekroczyłaby dopuszczalną normę ;-)
      Ściskam!!!!!

      Usuń
  7. Pomysłowy Dobromir nie ma z tobą szans. Masz bardzo wielką wyobraźnię i zdolności manualne. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  8. Bardzo dobrze wykonana renowacja, pozazdrościć tylko talentu i pomysłowości. Drzwi i ich zdobienia są bardzo ładne, ale dodatkowo idealnie do nich pasowałyby rustykalne uchwyty dostępne w naszym sklepie. Pozdrawiamy i zachęcamy do współpracy z Nami, rustykalneuchwyty.pl

    OdpowiedzUsuń
  9. A ja wciąż czekam,bo podejmowałaś się trudnych rzeczy i sporo się można było nauczyć. Szkoda,że tu nie zaglądasz,bo założę się , że w realu wiele się dzieje.Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń

Blog Widget by LinkWithin
//google analytics